قله دماوند

 قله دماوند

 ارتفاع 5671 متر
به مسير جنوبي، قبلا (Mun از تهران پلور و از آن جا به رينه مي رويم و (از پلي بعد از پلور رد مي شويم به نام پل مون
از رينه صعود مي شد. اما حال چون براي معدني در نزديكي رينه جاده كشيده اند مي توان از حدود 5 الي 6 كيلومتر بعد
از (غرب) رينه داخل جاده معدن شد كه تا معدن جاده خوب است و از آن به بعد نسبتا خراب مي شود. اين جاده تا علف
چين يا بارگاه اول دماوند موجود است كه مي توان در صورتي كه وسيله نقليه در اختيار داشته باشيم از آن استفاده كنيم.
مي توان از پلور براي علف چين يا مسجد خودرو كرايه كرد كه ديگر احتياجي نيست كه به رينه برويم. از علف چين تا
2 ساعت راه است كه جاده مشخصي دارد.و از پناهگاه هم تا قله حدود 4 ساعت راه است كه آن / پناهگاه جنوبي حدود 5
هم مسير مشخصي دارد. در سر راه در ارتفاع 4800 متر يك آبشار يخ بسته هست كه آن را آبشار يخي مي گويند. به علت
وجود بخار گوگرد معمولا شب حدود ساعات 2الي 4 بامداد از اين راه به قله مي روند. زيرا معتقدند شب ها بخار گوگرد
كمتر است. امروزه كمتر احتياج به اين نوع تدابير هست.
معمولا براي حمل بار از قرارگاه كوهنوردي واقع در رينه تا بارگاه سوم كه داراي پناهگاه است قاطر موجود است.

مسير شمالي
در جاده هراز (تهران_آمل) و نزديك كهرود جاده اي خاكي از دست چپ( وقتي از تهران به آمل مي رويم)
جدا مي شود كه به ناندل و حاجي دلا و بالاخره به چمِ بن زير يخچال سيوله مي رسد يخچال سيوله در وجه شمالي
دماونداست . اين جاده را مي توان با وانت بار و يا جيپ طي كرد. جاده براي سواري و پيكان از ناندل به بالا خراب است و تقريبا قابل عبور نيست.

در مسير شمالي دماوند دو جان پناه اولي در ارتفاع 3900 متر و دومي در ارتفاع 4800 متر وجود دارد. از چمبن تا پناهگاه
3/ اول را در حدود 2 ساعت و از پناهگاه اول تا دوم را هم در همين حدود مي توان رفت و از جان پناه دوم تا قله حدود 5
الي 4 ساعت راه است.
در چم بن قبل از گوسفند سرا سنگ بزرگ چهار گوشي هست كه راه از نزديك آن مي گذرد و مشخص است تا جان
پناه ها و از آن به بعد هم باز راه مشخصي است كه از سمت چپ يخچال سيوله مي گذرد.

مسير شمال شرقی
در جاده هراز. از ده گزنك در جاده مال روي مشخصي تقريبا به (Gazenak)  . مبدا صعود ده گزنگ
سمت شمال مي رويم كه بعد از حدود 2 ساعت به گوسفند سراي استله سر مي رسيم. جاده از درختزار زيبايي مي گذرد.
استله سر دشتي نسبتا وسيع است كه روبروي دره يخار است و در شمال آن قله منار ديده مي شود. از استله سر به بعد دو
راه هست. يكي از روي قله ي منار، به اين ترتيب كه از روي يال منار به قله آن مي رويم و بعد به شن هاي زرد زير تخت
4 ساعت زمان لازم دارد. راه ديگر؛در انتهاي دره يخار چشمه اي / فريدون مي رسيم كه شن اسكي است. اين راه حدود 5
هست كه به منطقه ي آن پِهِن كوه مي گويند و سمت راست رودخانه است. از پِهِن كوه راه مشخصي هست كه روبه بالا
مي رود و با يك دور زدن به بالاي شن هاي زرد زير تخت فريدون مي رسد كه شن اسكي است و عبور از آن مشكل است.
3 ساعت است. از پناهگاه تخت فريدون تا قله حدود 4 ساعت راه است . / اين راه را تا پناهگاه حدود 5

مسير شرقي
مبدا صعود ده ملار از آبگرم لاريجان جاده اي ماشين رو هست كه تا ده ملار مي رود. از ده ملار با كاميون مي رويم و از سمت راست يال ملارد تا ارتفاع 4000 متري صعود مي ( Vezmin) هاي معدن تا ابتداي دره وزمين چال
كنيم تا اينجا حدود 4 ساعت راه است و اين محل جاي مناسبي براي شب ماني است. از اين محل به بعد را از طريق يال
سنگي كه در نزديك قله به بالاي آبشار يخي برخورد مي كند طي مي كنيم كه تا قله حدود 5 ساعت راه است.

مسير غربي
1 ساعتي / سال 1374 پناهگاهي در اين مسير ساختند و جاده اي هم برايش كشيدند كه تا حدود 1 تا 5
پناهگاه كشيده شده،كه درصورت داشتن وسيله نقليه مي توان آن را در انتهاي جاده پارك كرد. از اين جا تا پناهگاه راه
مشخص است. پناهگاه از پايين ديده مي شود. بعد از پناهگاه هم راه معلوم است. كمي سمت چپ (شمال) را مي گيريم و
از دره اي در سمت چپ پناهگاه رو به قله مي رويم. قسمت اول راه شني است و تا قله حدود 5 ساعت راه است.
بالا راه ديگري ي پناهگاه است كه يالي سنگي است و عبور از آن ساده است ولي براي برگشت بايد از راه شني كه 1 ساعته
تا پناهگاه مي آيد استفاده كرد.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.